«Είμαστε αυτό που ακούμε»

 

     Η θεωρία του Dr. Alfred Tomatis

Ο Dr. Alfred Tomatis έλεγε ότι αυτό που κάνει η θεραπεία του, είναι να δίνει ενέργεια στους ανθρώπους. Το αυτί λειτουργεί για τον εγκέφαλο όπως ακριβώς το δυναμό στην μπαταρία του αυτοκινήτου. Η βασική ιδιότητα του δεν είναι η παθητική ακοή αλλά η επεξεργασία των ήχων και η ηλεκτροχημική ενεργοποίηση του εγκεφάλου μια και το αυτί ενεργοποιεί τον εγκέφαλο κατά τα 2/3 σε σχέση με όλες τις άλλες αισθήσεις.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα καλό ακουόγραμμα δεν σημαίνει ότι αντιλαμβανόμαστε και αποκωδικοποιούμαι σωστά τα «μηνύματα» που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας. Το αυτί πρέπει να μπορεί να επιλέξει, να επεξεργαστεί και να ιεραρχήσει τους ήχους ενεργοποιώντας θετικά τον εγκέφαλό μας.

 

      Ακούμε από τη μήτρα

Η πρώτη αίσθηση που αναπτύσσει ο άνθρωπος είναι η ακοή. Ξεκινάμε να ακούμε λίγο πριν τον πέμπτο μήνα της κύησης, οστέινα μέσα από τη σπονδυλική στήλη της μητέρας μας. Έτσι, η πρώτη φωνή που αναγνωρίζουμε είναι η δική της και ενστικτωδώς νοιώθουμε καλοδεχούμενοι ή ανεπιθύμητοι αφού ηχητικά βιώνουμε μαζί της την καλή ή κακή ψυχολογία της.

Ιδανική, ακουστικά και κατ΄ επέκταση νευρολογικά, θεωρείται η κύηση κατά την οποία το έμβρυο ακούει κυρίως υψηλές συχνότητες, πάνω από 3000 Hertz, αυτές της χαράς και της ενέργειας.

Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση, αρχίζει να αναπτύσσεται η αέρινη ακοή.

Στο γονεϊκό περιβάλλον πια, το παιδί εφοδιασμένο με ένα υπερευαίσθητο νευρικό σύστημα, ακούει και αναλύει συναισθηματικά τις φωνές των γονιών του, τις συγκρούσεις, τους καυγάδες, αλλά και τον τρόπο που του απευθύνονται.

 

     "Άλλα λέει η θεια μου άλλα ακούν τ’ αφτιά μου»

Ένας από τους βασικούς μηχανισμούς άμυνας και θωράκισης του ανθρώπου είναι το «κλείσιμο της κουρτίνας» ακρόασης και ανάλυσης ήχων. Αυτή η καθ’ όλα φυσιολογική αντίδραση συμβαίνει όταν ακούμε πράγματα επώδυνα που θεωρούμε ότι μας απειλούν. Οι περισσότερες και πιο σημαντικές θωρακίσεις ακρόασης γίνονται από την εμβρυακή ηλικία και μέχρι τα 12. Πρόκειται για μιασημαντική νευρολογική δυσλειτουργία, αφού το αυτί εξακολουθεί να αποκλείει από τον εγκέφαλο όλες τις συχνότητες που έχει καταγράψει στο ασυνείδητο ως επικίνδυνες.

Το αυτί συντονίζει τις κινήσεις, ελέγχει την ισορροπία, το μυϊκό τόνο, είναι απαραίτητο για τη χρήση του λόγου, έχει αντίκτυπο στη φώνηση άρα και στηνεπικοινωνία, τροφοδοτεί το νευρικό σύστημα και ενεργοποιεί την εγκεφαλική δραστηριότητα.

Η φωνή μας αναπαράγει μόνο τις συχνότητες που καταγράφει και αποκωδικοποιεί το αυτί. «Μπορούμε να πούμε ότι όσο κάποιος χάνει τα πρίμα και δεν αναλύει τις υψηλές συχνότητες τόση απώλεια ενέργειας έχει. Έτσι, ο καθένας μας ενεργοποιείται ή αποδυναμώνεται πρωταρχικά από την ίδια του τη φωνή και με την ίδια έννοια ενεργοποιεί ή κουράζει τον συνομιλητή του.»

Κακή ακρόαση πρακτικά σημαίνει, ελλιπής ενεργειακά τροφοδότηση του εγκεφάλου άρα νευρολογική εξάντληση, λανθασμένη ή υποκειμενική ερμηνεία των ακουσμάτων, έλλειψη σαφήνειας στο λόγο και στη συμπεριφορά και κακή επικοινωνία.

Συμπτώματα της κακής ακρόασης είναι η σύγχυση σε ομόηχες λέξεις, η επίπεδη φωνή, ο δυσανάγνωστος γραφικός χαρακτήρας, η δυσκολία στην κατανόηση γραπτών κειμένων και στην εστίαση προσοχής και η κινητική αδεξιότητα.